قاسملو راهت ادامه دارد

تهدیدات دولت ترکیه نسبت به اقلیم کردستان

مراکز و مؤسسات دولت ترکیه طی چند روز گذشته در مورد هجوم به کردستان عراق جاروجنجال زیادی به‌راه انداخته‌اند که این تهدیدات ابتدا از سوی نخست‌وزیر ترکیه، اردغان آغاز شد، ایشان در تهدیدات خود اعلام داشت که ترکیه ازاین ‌پس در مقابل موضوعات "پ.ک.ک" و تغییر دمگرافی کرکوک ساکت نمی‌نشیند و بر به تعویض انداختن برگزاری همه‌پرسی در کرکوک اصرار ورزید.
متعاقب انتشار اظهارات مذکور اردغان، انستیتوی گلوبال استراتژی که مؤسسه ژنرالهای بازنشسته می‌باشد، در روز 15 ماه و همزمان با آن، دنیز بایکال، دبیر اول حزب ملی جمهوری که تعدادی از کرسی‌های نمایندگی پارلمان را در اختیار دارد، از اظهارات اخیر اردغان پشتیبانی نمودند. بایکال در سخنان خود اظهار داشته که اگر اردغان جدی است، به تشکیل جلسه پارلمان اقدام کند که در آن صورت مورد حمایت ما هم قرار خواهد گرفت. سرانجام پارلمان ترکیه در این‌باره تشکیل جلسه داد.
زالمای خلیلزاد، سفیر آمریکا در عراق در پی تهدیدات اخیر مسؤلان دولت ترکیه، این تهدیدات را دخالت در امور داخلی عراق قلمداد و بر تعیین سرنوشت کرکوک از سوی عراقی‌ها تأکید ورزید. همچنین تام‌کیسی، سخنگوی وزارت دفاع آمریکا در واکنش به تهدیدات اخیر ترکیه، اظهار داشت، قانون اساسی عراق راهکار مناسب حل‌وفصل مسئله کرکوک را مشخص نموده و آمریکا منتظر اقدمات حکومت عراق درباره‌ی این موضوع است. بازتاب این تهدیدات در اقلیم کردستان موجب برگزاری مجموعه کنفرانسهایی مطبوعاتی گردید، ازجمله رئیس اقلیم کردستان، آقای مسعود بارزانی در این مورد ابراز داشت که ما از تهدیدات ترکیه وحشتی نداریم. نیچروان بارزانی، نخست‌وزیر اقلیم کردستان طی کنفرانسی مطبوعاتی اعلام نمود که چگونگی حل مسئله‌ی کرکوک و دیگر مناطق در قانون اساسی مشخص شده است و افزود، دوران تهدیدکردن سپری شده، ما از تهدیدات وحشتنی نداریم و اراده‌ی این ملت قوی‌تر از آن است که از تهدیدات بیمی به دل راه دهد. پارلمان کردستان نیز در این رابطه در برابر دخالتهای ترکیه در امور داخلی عراق و اقلیم کردستان موضعگیری نمود و بر پایبندی به قانون اساسی عراق و به اجرا گذاشتن ماده‌ی 140 قانون اساسی تأکید کرد. همچنین در اطلاعیه پارلمان کردستان آمده، پایان دادن به اختلافات مرزی باید از طریق معیارهای بین‌المللی و حفظ و احترام به حاکمیت ملی کشور باید از راه دیالوگ سیاسی و تفاهم باشد.
تهدیدات اخیر ترکیه تشنج در منظقه را افزایش داد و موضوع احتمال حمله‌ی ترکیه به اقلیم کردستان را به مبحث روز تبدیل کرد.
تهدیدات ترکیه، بیش از آنکه جنبه عملی به خود بگیرد، از جنبه تبلیغی برای انتخابات ریاست‌جمهوری در ترکیه برخوردار است. اردغان قصد نامزدی در انتخابات آینده‌ی ریاست‌جمهوری را دارد و بدین‌منظور مستلزم جلب نظر ژنرالهای شوینیست می‌باشد که در ترکیه از اختیارات تام برخوردارند وگرنه پر واضح است که:
1) از لحاظ قوانین بین‌المللی هیچ کشوری حق دخالت در امور کشور دیگری را ندارد. به‌ویژه اگر تهدید به لشکرکشی به کشور دیگری باشد.
2) ترکیه که خواستار ورود به بازار مشترک اروپا می‌باشد با اینگونه اعمال ورود به آن بازار را به مخاطره می‌اندازد.
3) اکنون که حاکم اصلی عراق، در واقع آمریکا است، لشکرکشی به اقلیم کردستان ناممکن به‌نظر می‌رسد.
ترکیه از حمله به قبرس به چه دستاوردهایی رسید، در هجوم به کردستان نیز بیش از آن را کسب نخواهد کرد، بنابراین ترکیه بهتر است در عوض اقدام به صدور بیانیه‌های تهدید‌آمیز و متشنج‌سازی وضعیت موجود، واقعیت وجود کرد و کردستان را قبول داشته باشد و با حکومت اقلیم کردستان روابطی نزدیک برقرار سازد که این مهم هم بیشتر در راستای مصالح استراتژیک ترکیه به‌شمار می‌آید و نیز از بعد اقتصادی هم می‌تواند به عنوان پشتوانه‌ای برای کشور فقیر و کم درآمد ترکیه محسوب شود.
از دگر سوی، کردها نیز مستلزم تحکیم وحدت ملی خود و جلب افکار عمومی جهانیان در راستای کسب بیش‌ازپیش حمایتهای بین‌المللی می‌باشند و در این چهارچوب نیز کردهای سایر بخشهای کردستان هم باید از آنچه در توان دارند، دریغ نورزند.